پارگیهای مینیسک زانو

پارگیهای مینیسک زانو بر اساس شکل، محل، و علت ایجاد به انواع مختلفی تقسیم بندی میشوند. مینیسکها ساختارهای غضروفی هلالی شکل در زانو هستند که نقش جذب ضربه و ثبات مفصل را دارند. پارگیها معمولاً به دلایل ناگهانی (مثلاً چرخش ناگهانی زانو) یا دژنراتیو (فرسایشی ناشی از افزایش سن یا استفاده بیش ازحد) رخ میدهند. انواع اصلی پارگیهای مینیسک عبارتند از:

۱. پارگی طولی (Longitudinal Tear)

• در امتداد طول مینیسک ایجاد می شود.
• اگر پارگی کامل باشد و بخشی از مینیسک جابه‌جا شود، به آن پارگی سطلی-دسته (Bucket-Handle Tear) گفته می‌شود. این نوع پارگی ممکن است باعث قفل شدن زانو شود.

۲. پارگی شعاعی یا عرضی (Radial Tear)

• عمود بر محور طولی مینیسک و به سمت لبه داخلی آن گسترش می‌یابد.
• اغلب در ورزشکاران به دلیل فشار ناگهانی ایجاد می‌شود و ممکن است عملکرد ضربه گیری مینیسک را مختل کند.

۳. پارگی افقی (Horizontal Tear)

• موازی با سطح مینیسک و بین لایه های فوقانی و تحتانی آن رخ می دهد.
• معمولاً ناشی از فرسایش (دژنراتیو) است و می تواند به تشکیل کیست مینیسک منجر شود.

۴. پارگی فلپ یا زبانه دار (Flap Tear)

• بخشی از مینیسک جدا شده و بصورت زبانه درون مفصل حرکت میکند.
• ممکن است باعث درد متناوب یا احساس گیرکردن در زانو شود.

۵. پارگی پیچیده/ترکیبی (Complex Tear)

• ترکیبی از چند الگوی پارگی (مثلاً طولی، شعاعی، و افقی) در یک ناحیه.
• بیشتر در افراد مسن با مینیسکهای فرسوده مشاهده می‌شود.

۶. پارگی دژنراتیو (Degenerative Tear)

• ناشی از تحلیل رفتن تدریجی بافت مینیسک با افزایش سن یا آرتروز.
• اغلب به صورت پارگیهای افقی یا پیچیده ظاهر می شود.

۷. پارگی ریشه مینیسک (Root Tear)

• پارگی در ناحیه اتصال مینیسک به استخوان (ریشه مینیسک).
• این نوع پارگی ثبات زانو را به‌شدت کاهش می‌دهد و نیاز به درمان سریع دارد.

تشخیص:

• معاینه فیزیکی: تستهایی مانند McMurray برای شناسایی پارگی.
• تصویربرداری: MRI دقیقترین روش برای تشخیص نوع و شدت پارگی.

درمان:

• پارگیهای کوچک یا دژنراتیو: استراحت، تزریق پی آرپی وسلول بنیادی وژل واوزون، درمان های طب فیزیکی و توانبخشی و تزریق کورتیکواستروئید.
• پارگیهای شدید یا همراه با علائم مکانیکی (مانند قفل شدگی): جراحی آرتروسکوپی برای ترمیم یا برداشتن بخش آسیبدیده.

انتخاب روش درمانی به عواملی مانند نوع پارگی، سن بیمار، سطح فعالیت، و سلامت کلی مفصل بستگی دارد