شایعترین علل درد آرنج
1️⃣ التهاب تاندونها (تندینیت)
آرنج تنیسبازان (Tennis Elbow)
یکی از شایعترین علل درد آرنج، التهاب تاندونهای سمت خارجی آرنج است که به آن آرنج تنیسبازان گفته میشود. این مشکل معمولاً در اثر حرکات تکراری دست و مچ ایجاد میشود و فقط مختص ورزشکاران نیست.
علائم:
-
درد در قسمت خارجی آرنج
-
ضعف در گرفتن اجسام
-
تشدید درد هنگام چرخاندن ساعد
آرنج گلفبازان (Golfer’s Elbow)
در این حالت، التهاب در سمت داخلی آرنج ایجاد میشود. این مشکل نیز به دلیل استفاده بیش از حد یا حرکات تکراری بروز میکند.
2️⃣ بورسیت آرنج
بورسها کیسههای کوچک حاوی مایع هستند که اصطکاک بین بافتها را کاهش میدهند. التهاب بورس پشت آرنج میتواند باعث:
-
تورم قابل مشاهده
-
درد هنگام تکیه دادن به آرنج
-
گاهی قرمزی و گرمی موضعی
شود.
3️⃣ آرتروز آرنج
اگرچه آرتروز آرنج به اندازه زانو شایع نیست، اما میتواند در اثر افزایش سن، ضربههای قبلی یا کار سنگین ایجاد شود.
علائم:
-
خشکی مفصل
-
کاهش دامنه حرکتی
-
درد هنگام حرکت
-
گاهی صدا دادن مفصل
4️⃣ گیر افتادن عصب (نوروپاتی)
یکی از علل مهم درد آرنج، فشار روی عصب اولنار است که از پشت آرنج عبور میکند (محل معروف به «برقگرفتگی آرنج»).
علائم:
-
گزگز انگشت کوچک و انگشت حلقه
-
ضعف در دست
-
درد تیرکشنده
در موارد شدید ممکن است ضعف عضلانی ایجاد شود.
5️⃣ آسیبهای ورزشی و ضربه
-
کشیدگی رباطها
-
پارگی تاندون
-
دررفتگی یا شکستگی
این موارد معمولاً با درد شدید و محدودیت حرکتی ناگهانی همراه هستند و نیاز به ارزیابی فوری دارند.
6️⃣ سندرم استفاده بیش از حد (Overuse Syndrome)
افرادی که فعالیتهای تکراری انجام میدهند، مانند تایپیستها، نجاران، آرایشگران یا ورزشکاران، در معرض آسیبهای ناشی از استفاده بیش از حد هستند.
چه زمانی درد آرنج جدی است؟
در صورت مشاهده علائم زیر باید سریعتر ارزیابی تخصصی انجام شود:
-
تورم شدید و ناگهانی
-
ناتوانی در حرکت دادن آرنج
-
بیحسی مداوم دست
-
درد پس از ضربه شدید
-
تب و علائم عفونت
روشهای تشخیص درد آرنج
برای تشخیص دقیق علت درد، ارزیابی تخصصی شامل موارد زیر انجام میشود:
-
معاینه بالینی دقیق
-
بررسی دامنه حرکتی
-
تستهای اختصاصی تاندونی و عصبی
-
در صورت لزوم تصویربرداری (رادیولوژی، سونوگرافی یا MRI)
تشخیص صحیح، کلید درمان موفق است.
درمان درد آرنج
درمان بسته به علت زمینهای متفاوت است، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:
درمانهای غیرجراحی
-
استراحت نسبی و اصلاح فعالیت
-
داروهای ضدالتهاب
-
فیزیوتراپی تخصصی
-
استفاده از بریس یا آرنجبند
-
تزریق داخل مفصلی یا اطراف تاندون (در موارد منتخب)
-
درمانهای بازساختی مانند PRP در برخی موارد مزمن
درمان جراحی
در صورت پارگی شدید، گیر افتادگی عصبی پیشرفته یا آرتروز شدید، ممکن است جراحی توصیه شود.
پیشگیری از درد آرنج
-
پرهیز از حرکات تکراری طولانیمدت
-
گرم کردن قبل از ورزش
-
تقویت عضلات ساعد
-
اصلاح ارگونومی محل کار
-
استفاده از تکنیک صحیح در فعالیتهای ورزشی