توصیههای مهم برای بیماران مبتلا به انگشت ماشهای (تریگر فینگر)
انگشت ماشهای یا تریگر فینگر یکی از بیماریهای شایع دست است که باعث درد، گیر کردن، تقتق کردن یا قفل شدن انگشت میشود. رعایت نکات زیر میتواند به کاهش درد، جلوگیری از پیشرفت بیماری و افزایش موفقیت درمانهای طب فیزیکی و توانبخشی کمک کند.
توصیههای مهم
1. فعالیتهایی که نیاز به مشت کردن مکرر یا گرفتن محکم اجسام دارند را تا حد امکان کاهش دهید.
2. از انجام کارهای طولانیمدت با دست، بدون استراحت، خودداری کنید.
3. هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه کار با دست، ۵ تا ۱۰ دقیقه به انگشتان خود استراحت دهید.
4. از فشار بیش از حد هنگام باز کردن درب شیشهها یا حمل وسایل سنگین پرهیز کنید.
5. در صورت تجویز متخصص طب فیزیکی و توانبخشی، از آتل (اسپلینت) طبق دستور استفاده کنید.
6. تمرینات کششی و حرکات اصلاحی را فقط طبق آموزش پزشک یا درمانگر انجام دهید.
7. از خم و راست کردن اجباری انگشتی که قفل شده است خودداری کنید.
8. در صورت احساس خشکی صبحگاهی، چند دقیقه انگشتان را بهآرامی حرکت دهید.
9. کمپرس گرم ملایم قبل از شروع فعالیتهای روزانه میتواند به کاهش خشکی و درد کمک کند.
10. اگر پس از فعالیت درد بیشتر شد، مدتی به انگشت استراحت دهید.
11. داروهای تجویزشده را دقیقاً مطابق دستور پزشک مصرف کنید.
12. در صورت انجام تزریق، تا ۲۴ تا ۴۸ ساعت از فعالیتهای سنگین با دست خودداری کنید.
13. اگر مبتلا به دیابت هستید، قند خون خود را بهخوبی کنترل کنید؛ زیرا دیابت احتمال بروز و عود انگشت ماشهای را افزایش میدهد.
14. در صورت ابتلا به بیماریهای تیروئید یا بیماریهای روماتیسمی، درمان منظم آنها را ادامه دهید.
15. هنگام کارهای سنگین از دستکش مناسب یا ابزارهای ارگونومیک استفاده کنید.
16. از وارد کردن ضربه مستقیم به کف دست و پایه انگشتان خودداری کنید.
17. اگر درد، تورم یا قفل شدن انگشت در حال افزایش است، درمان را به تعویق نیندازید.
18. در صورت بروز تب، قرمزی شدید یا تورم غیرعادی پس از تزریق، سریعاً به پزشک مراجعه کنید.
19. اگر انگشت کاملاً قفل شده و باز نمیشود، مراجعه سریع به پزشک ضروری است.
20. حتی اگر علائم بهبود یافت، تمرینات توصیهشده و اصول محافظت از دست را ادامه دهید تا احتمال عود بیماری کاهش یابد.
چه زمانی باید سریعتر به پزشک مراجعه کنید؟
– قفل شدن کامل انگشت و ناتوانی در باز کردن آن.
– درد شدید که مانع انجام فعالیتهای روزمره شود.
– قرمزی، گرمی، تورم یا تب پس از تزریق یا درمان.
– بیحسی، ضعف یا کاهش قدرت دست.
– عدم بهبود علائم پس از چند هفته درمان.
سخن پایانی
انگشت ماشهای در بسیاری از بیماران با درمانهای غیرجراحی بهبود پیدا میکند. مراجعه زودهنگام به متخصص طب فیزیکی و توانبخشی، انجام تمرینات مناسب، اصلاح فعالیتهای روزمره و در صورت نیاز استفاده از درمانهایی مانند دارو، اسپلینت، تزریق و سایر درمانهای طب فیزیکی و توانبخشی میتواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و احتمال نیاز به جراحی را کاهش دهد. در صورت ادامه علائم یا قفل شدن انگشت، برای بررسی و انتخاب بهترین روش درمان به متخصص طب فیزیکی و توانبخشی مراجعه کنید.