بیماری دکرون

بیماری دکرون چیست؟

علائم، علل و درمان قطعی التهاب تاندون شست دست

بیماری دکرون یکی از شایع‌ترین علل درد در سمت خارجی مچ دست (سمت شست) است که معمولاً به دلیل استفاده مکرر از دست ایجاد می‌شود. این بیماری باعث التهاب تاندون‌های حرکتی شست شده و می‌تواند فعالیت‌های ساده‌ای مانند گرفتن لیوان، باز کردن در بطری یا بلند کردن کودک را دردناک کند.

اگر درد در ناحیه مچ و شست دارید که با حرکت تشدید می‌شود، ممکن است به تنوسینوویت دکرون مبتلا شده باشید.

بیماری دکرون دقیقاً چیست؟

نام علمی این بیماری De Quervain’s Tenosynovitis است که به افتخار جراح سوئیسی Fritz de Quervain نام‌گذاری شده است.

در این بیماری، دو تاندون مهم شست دست دچار التهاب می‌شوند:

Abductor Pollicis Longus (APL)
Extensor Pollicis Brevis (EPB)

این تاندون‌ها از یک کانال فیبری باریک در کنار مچ عبور می‌کنند. در اثر التهاب، این کانال تنگ شده و حرکت تاندون‌ها دردناک می‌شود.

علائم بیماری دکرون

شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:

درد در سمت خارجی مچ دست (نزدیک شست)
تشدید درد هنگام گرفتن یا چرخاندن اشیاء
درد هنگام بلند کردن کودک (به همین دلیل به آن “مچ مادران” نیز گفته می‌شود)
تورم موضعی
احساس گیر کردن یا صدا دادن هنگام حرکت شست
انتشار درد به ساعد

در موارد شدید، حرکت شست به‌طور قابل توجهی محدود می‌شود.

علت بیماری دکرون چیست؟

مهم‌ترین علت این بیماری استفاده بیش از حد و حرکات تکراری دست و شست است. عوامل زیر خطر ابتلا را افزایش می‌دهند:

تایپ طولانی‌مدت
کار با موبایل
فعالیت‌های دستی تکراری
حمل مکرر کودک
ورزش‌هایی که با گرفتن راکت یا ابزار همراه هستند
تغییرات هورمونی (به‌ویژه در دوران بارداری و پس از زایمان)

گاهی ضربه مستقیم به مچ نیز می‌تواند زمینه‌ساز التهاب شود.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند؟

زنان (به‌ویژه ۳۰ تا ۵۰ سال)
مادران تازه‌زا
کارمندان اداری
آرایشگران
دندانپزشکان
ورزشکاران راکتی

تشخیص بیماری دکرون

تشخیص معمولاً با معاینه بالینی دقیق انجام می‌شود. یکی از تست‌های معروف برای این بیماری، تست فینکلشتاین است.

در این تست:

بیمار شست خود را داخل مشت قرار داده و مچ را به سمت پایین خم می‌کند. ایجاد درد شدید در سمت خارجی مچ، نشانه مثبت بودن تست است.

در موارد مشکوک یا مقاوم به درمان، ممکن است سونوگرافی برای بررسی التهاب تاندون‌ها انجام شود.

درمان بیماری دکرون

درمان بسته به شدت بیماری متفاوت است.

درمان‌های غیرجراحی (مرحله اول درمان)

در اکثر بیماران، درمان‌های غیرجراحی مؤثر هستند:

1️⃣ استراحت و اصلاح فعالیت

کاهش حرکات تکراری مهم‌ترین اصل درمان است.

2️⃣ استفاده از اسپلینت شست

بریس مخصوص شست باعث کاهش حرکت و کاهش التهاب می‌شود.

3️⃣ داروهای ضدالتهاب

برای کاهش درد و التهاب در مراحل اولیه مفید هستند.

4️⃣ فیزیوتراپی

تمرینات کششی و تقویتی به بهبود عملکرد کمک می‌کند.

5️⃣ تزریق کورتون موضعی یا اوزون وپی آر پی

در مواردی که درد ادامه‌دار است، تزریق موضعی کورتیکواستروئید می‌تواند التهاب را به‌طور مؤثر کاهش دهد. در بسیاری از بیماران، یک تزریق باعث بهبود قابل توجه می‌شود.

درمان جراحی

در صورت عدم پاسخ به درمان‌های غیرجراحی، جراحی آزادسازی کانال تاندونی انجام می‌شود. این عمل معمولاً سرپایی بوده و نتایج خوبی دارد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت وجود موارد زیر، ارزیابی تخصصی توصیه می‌شود:

درد بیش از چند هفته ادامه داشته باشد
تورم شدید ایجاد شود
ضعف در گرفتن اجسام
درد به ساعد انتشار پیدا کند
عدم پاسخ به درمان‌های اولیه

عوارض عدم درمان

اگر بیماری دکرون درمان نشود، ممکن است:

درد مزمن شود
محدودیت حرکتی دائمی ایجاد شود
ضعف عملکرد دست بروز کند
کیفیت زندگی کاهش یابد

پیشگیری از بیماری دکرون

پرهیز از حرکات تکراری طولانی
استراحت منظم هنگام کار با موبایل یا کامپیوتر
تقویت عضلات ساعد
استفاده از تکنیک صحیح در بلند کردن کودک
اصلاح ارگونومی محل کار

تفاوت بیماری دکرون با آرتروز شست

گاهی درد شست با آرتروز قاعده شست اشتباه گرفته می‌شود. در آرتروز، درد بیشتر در قاعده شست و عمق مفصل احساس می‌شود، در حالی که در دکرون درد سطحی‌تر و در کنار مچ است. تشخیص دقیق توسط پزشک اهمیت زیادی دارد.

جمع‌بندی

بیماری دکرون یکی از علل شایع درد مچ دست و شست است که معمولاً در اثر استفاده بیش از حد ایجاد می‌شود. خوشبختانه در اکثر موارد با درمان‌های غیرجراحی قابل کنترل است. تشخیص به‌موقع و شروع درمان مناسب از مزمن شدن بیماری جلوگیری می‌کند.

دکتر عباس دقاق زاده - متخصص طب فيزيکی و توانبخشی